Liefhebsters van zwarte lingerie kiezen in de toekomst misschien beter voor niemendalletjes in andere kleuren. Volgens een onderzoek van het Duitse consumentenmagazine Öko-Test bevatten zwarte beha’s immers te veel kleurstoffen die kanker kunnen veroorzaken.

Öko kocht voor dit onderzoek vijfentwintig beha’s van verschillende merken en liet ze testen op kleurstoffen. Voor bepaalde kleurstoffen in textiel gelden immers strenge normen in de EU, omdat ze vanaf een bepaalde hoeveelheid kankerverwekkend kunnen zijn. Resultaat van het onderzoek : acht van de vijfentwintig beha’s kregen een dikke onvoldoende.

In vijf van de afgekeurde modellen werden grote hoeveelheden para-aminoazobenzeen en aniline aangetroffen. Bij herhaald en langdurig contact met de huid, kunnen deze grondstoffen de huid gevoelig maken en zelfs effect hebben op het bloed. Analine wordt zelfs gelinkt aan blaaskanker.

Het moment voor een kleine revolutie in mijn ondergoedcollectie?

(Bron : De Standaard Online)

Na Goedele, Jean-Marie Pfaff en Els De Schepper voelt ook Ilse De Meulemeester de onweerstaanbare drang om een personality magazine op ons los te laten. Waarvoor dank. Het eerste nummer wordt donderdag al voorgesteld en zal onder meer een spectaculaire fotoshoot bevatten waarvoor ons Ilse helemaal naar Miami trok.

De Meulemeester laat weten dat ze het blad elk jaar rond deze tijd wil uitbrengen. In het magazine wil ze ons iets bijbrengen over alles wat haar interesseert en deel uitmaakt van haar leefwereld. Mode, eten en drinken, toerisme en lifestyle zullen volgens Ilse dan ook prominent aanwezig zijn.

Wie zal de volgende BV zijn met zulk een geniaal plan?

(Bron : De Standaard Online)

Hoera voor dit animatiefilmpje.
Ik voel me alvast net iets minder verloren.

The Crisis of Credit Visualized from Jonathan Jarvis on Vimeo.

(Crisisofcredit.com)

Het is niet makkelijk om BOEST onder een noemer te vatten. Het dynamische poëzieproject van boekhandel Demian heeft immers verschillende gedaantes.

In de eerste plaats is BOEST een dichtersshow on the road van en met negen dichters. Antoine Boute, Andy Fierens, Jess De Gruyter, Els Moors, Mauro Pawlowski, Xavier Roelens, Michaël Vandebril, Christophe Vekeman en Stijn Vranken zwerven van 17 september tot 12 december tussen Antwerpen en Den Haag.

BOEST is daarnaast ook een boek waarin je nieuw werk van de negen dichters aantreft, een vinylplaat waarvan de dichters de A-kant vol lezen met eigen werk en de B-kant door Mauro Pawlowski voorzien werd van een eigenzinnige remix en een blog.

Tenslotte is BOEST vooral een eindig project. Op 12 december is het onherroepelijk afgelopen. Tijdens de laatste voorstelling in de Arenbergschouwburg worden de resterende exemplaren van de bloemlezing op het podium versnipperd om de eindigheid van het project te symboliseren. Het is dan tijd voor iets nieuws.

Of BOEST ook bij jou in de buurt komt, vind je hier terug. Een voorsmaakje krijg je alvast in deze trailer :

(foto : De Morgen)

De Obama’s verwelkomen de Italiaanse premier Berlusconi op de G20-top in Pittsburgh. Afgaande op zijn gezichtsuitdrukking, is Barack er niet helemaal gerust in. Je zou voor minder, wanneer iemand als Berlusconi je vrouw in z’n armen wil sluiten…

Beste medevrouwmens

Voelt u net als ik haast dagelijks de onweerstaanbare drang om uw portefeuille uit uw handtas op te diepen en geld uit te geven? Aan dingen die u niet nodig hebt natuurlijk. Want geef toe, het bovenhalen van de bankkaart bij de aankoop van een nieuw parfum of een of ander accessoire bezorgt u nu eenmaal meer instantgeluk dan wanneer u de boodschappen afrekent aan de kassa van de supermarkt.

Wel, u bent niet alleen, maar dat had u waarschijnlijk al gemerkt, een blik op de winkelstraten werpend. Zes op de tien vrouwen moet elke dag geld uitgeven. Het geeft ons een adrenalinestoot en maakt dat we ons goed voelen. We voelen ons bovendien het gelukkigst wanneer we dat in een winkelstraat kunnen doen, maar als de nood het hoogst is, kan het ergste leed ook gestild worden met de aankoop van een simpele reep chocolade of een magazine. Wij zijn geen moeilijke mensen. In een altruïstische bui durven we zelfs al eens speelgoed voor de kinderen kopen, zo blijkt. Nog sympathiek ook.

Read the rest of this entry »

Als er één ding was dat hier nooit ofte nimmer in huis zou komen, zo heb ik toch altijd gezworen, dan was het een krabpaal. Leuk voor de kat des huizes, ongetwijfeld, maar om de een of andere reden zien die dingen er altijd spuuglelijk uit. Een esthetisch verantwoorde krabpaal ontwerpen, dat is nog eens een uitdaging!

Maar, u voelt het al aankomen, vorige week ben ik dus gezwicht. Ik ben verslagen op mijn eigen terrein. De huistijger heeft, zoals ze dat overigens wel vaker doet, gewonnen. Ze heeft al haar charmes in de strijd gegooid en hopla, nu staat er een krabpaal in mijn living.

Het is gelukkig een subtiel exemplaar, dat wel, maar mooi zou ik ‘em zeker ook niet noemen. De locatie van Kwakkie’s nieuwe aanwinst is dan ook zeer strategisch gekozen : uit het zicht, in een gemaskeerd hoekje, achter de deur.

Godzijdank is mevrouw meer dan tevreden met de aankoop en ik met haar, bijgevolg. Want - en dat kan elke poezenbeesteneigenaar bevestigen - de kans was niet onbestaande dat ze het lelijke ding straal zou negeren en dat het daar tot het einde der tijden onaangeroerd zou blijven staan.

Maar niets van dat. Na de fruitschaal, de handtas en de chauffage een nieuw favoriet plekje. Kwakkie blij. Ik blij. Iedereen content dus.

Kindjes die je aanspreken met “mama” in plaats van “mevrouw” en vervolgens compleet van de kaart zijn.

Vorig jaar probeerde ik de leerlingen van het VTI in Leuven wat liefde voor het Frans bij te brengen, deze maand neem ik de lessen Frans over van een zieke leerkracht in Sint-Gabriël in Boechout.

Dat het verschil tussen de leerlingen van een tweede jaar TSO/BSO enerzijds en die van een eerste jaar ASO anderzijds soms vrij groot kan zijn, ligt voor de hand. Deze twee quotes zetten het verschil nog eens extra in de verf :

1. “Mevrouw, wij waren over tieten bezig en wij vinden die van u wel ok.”
2. “Oei het belt al. En we waren nog met iets bezig!”

Dat lesgeven iets vlotter verloopt in mijn huidige klassen, spreekt voor zich. Een braaf en geïnteresseerd publiek is nu eenmaal makkelijker te bespelen. Edoch, vorig jaar was het toch allemaal wat spannender en grappiger. Achteraf gezien waren mijn monstertjes eigenlijk best schatjes.

ZuiderZinnen sluit eind september traditiegetrouw de Antwerpse zomer af. Bovendien betekent het Festival van het Woord meteen ook het startschot voor het literaire najaar. In en om het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten vond vanmiddag de tiende editie plaats. Ter ere van deze feestelijke verjaardag, werd een indrukwekkende affiche samengesteld. Tientallen auteurs, acteurs, zangers en muzikanten uit Vlaanderen en Nederland gingen op zoek naar een antwoord op de vraag ‘Moeder, waarom lezen wij?’, het centrale thema van deze rijkgevulde jubileumeditie.

Een keuze maken uit het uitgebreide aanbod, was - zoals elk jaar opnieuw - geen sinecure en bij momenten zelfs hartverscheurend. Bij een talrijke opkomst durven de sessies op de binnenpodia bovendien wel eens volzet te zijn, waardoor je halsoverkop op zoek moet naar een alternatief. Vooraf een plan B opstellen, is dan ook geen overbodige luxe.

Read the rest of this entry »