Nog een dag en dan moet alles hier leeg en gekuist zijn. De gezelligheid van weleer is ver te zoeken. Rommel stapelt zich op, stofwolken komen plots overal tevoorschijn en ik zie door de dozen het huis niet meer.

Onvoorstelbaar hoeveel rommel een mens verzamelt. Spullen waarvan ik niet meer wist dat ze hier lagen, zien plots weer het daglicht. Uit de kelder doemen dozen volgestouwd met jeugdherinneringen plots weer op.

Bij het uitpakken zal elk object dan ook aan een strenge, kritische keuring onderworpen worden, alvorens zijn plekje in het nieuwe stekje te verdienen. Voorwerpen zonder enig nut of decoratief karakter kunnen -mits voldoende emotionele waarde- naar een plaatsje in de kelder dingen, anderen worden genadeloos naar de vuilbak verdrongen. Of kunnen hopen op een nieuwe start in het Spit…

Het is nog eens tijd voor een filmpje. Vond ik zo.
Alles kan beter wordt dan ook nooit oud.
Of toch bijna nooit.

Komedie van de zuiverste soort, dat stond er gisteren op het menu van de Italiaanse senaat. Overgoten met een flinke portie haantjesgedrag en doorgespoeld met een geutje champagne. Je bent een Italiaanse macho of je bent het niet. Waarom verbaast het mij niet dat er geen enkele vrouw aan deze vertoning meedeed ?

Onze eigenste politici gaven het voorbije half jaar niet altijd het goede voorbeeld, maar zulke toestanden hebben we hier gelukkig nog niet te zien gekregen. Nog niet … want ik hou mijn hart al vast voor de dag waarop onze inlandse heethoofden voor een Vlaamse remake van deze klucht zullen zorgen.

Nog een week en het is zo ver. Op één februari trekken we de deur van ons huisje in de Schapenstraat achter ons dicht en verhuizen we met ons hele hebben en houden naar een gelijkvloers appartement met gezellig stadstuintje, zo’n driehonderd meter verderop.

De voorbije weken werd de hele onderneming reeds duchtig voorbereid : tientallen verftinten werden bekeken en vergeleken, de Ikea-catalogus werd nog maar eens verslonden en de eerste verhuisdozen werden al volgestouwd en opeengestapeld.

Volgende week is het de week van de waarheid. Na al dat plannen en voorbereiden, is het tijd om tot echte actie over te gaan. Eindelijk beslissen welke kleuren er tegen de muren komen en daarna verven, nieuwe boekenkasten kopen en in elkaar steken, ons oude huisje leeg maken en alles naar het nieuwe stekje brengen en vervolgens voor alles een nieuw plekje zoeken.

Als ik er nog maar aan denk, word ik al moe, en toch kijk ik er ongelooflijk hard naar uit. Vooral dan naar het magische moment waarop zelfs het kleinste voorwerp z’n plaats gevonden heeft en ik, genietend van de eerste, vroege lentezon, in ons tuintje kan zitten.

Voor zij die nog niets gehoord of gezien hadden van de BBC-reportage “Bulgaria’s abandoned children” (maandag 14/01 op CANVAS):

Her en der maakte deze reportage al heel wat reacties los. Zo ook hier. Chris Dusauchoit kwam er onder andere al mee op Studio Brussel. Hij werd opgebeld door Peter Van de Veire en liet z’n emoties de vrije loop. Om deze situatie aan het grote publiek kenbaar te maken, maakt hij dan ook graag misbruik van zijn bekendheid, meldt hij in De Standaard.

Regisseuse Kate Blewett is blij dat haar reportage zo veel heeft losgemaakt bij het publiek. Haar ervaringen tijdens het filmen, kan je lezen op de website van BBC Four.

Als je om 10u ’s ochtends, uit pure verveling, reeds aan je boterhammen voor ’s middags begint, dan belooft het een heel lange dag te worden …

Gamers. Ik begrijp ze niet altijd. Ze verzekeren me dat een game spelen hetzelfde is als een boek lezen of een film zien. Het gaat ‘m gewoon om een verschil in persoonlijke voorkeur.
Toch ben ik ervan overtuigd dat gamen in een ver gevorderd stadium eerder te vergelijken is met een vorm van verslaafd zijn. En eentje waar ook ik klaarblijkelijk vatbaar voor ben.
Zoek en vind de cijfers… En laat me vooral weten dewelke je niet vindt. Zo blijkt bijvoorbeeld nummer 27 een moeilijke te zijn in level1 of zelfs onvindbaar voor velen. You go

Mysteriez! Welcome the brand new online multiplayer game of Hidden Object genre! Discover 10 awesome levels, feel like detective!

Play online the free multiplayer game!

Feest.

Van een vreemde opdracht - of ook wel: spelletje - gesproken!
Studenten kregen de opdracht één webpagina aan te maken en hierbij het woord “gatpukkel” zo hoog mogelijk gerankt te krijgen als zoekterm in Google.
Op zoek naar die gatpukkel en help ze een handje. ‘t Is dat gewone pukkels al erg genoeg zijn en bovendien hebben sommige gatpukkels al flink hun best gedaan.

(Bron: pietel, supo en de kont van smilingtears)

“Vroeg rijp is rap rot” dixit Natalia in De Rode Loper op één.
Vergeet er vooral het sappige, Kempense accent niet bij te denken.