Elke week ga ik met Femke een koffie drinken om wat bij te babbelen en eventueel efkes langs de winkels te lopen voor wat ‘window shopping’. We kiezen ook elke keer een ander koffiehuis met het oog op onze eigen vergelijkende studie: beste koffie, omvang van de kop, kwaliteit van de pat�kes…

Enfin, dat gezegd zijnde, vorige week zijn we serieus in ‘t zak gezet! Er zijn twee nieuwe koffiehuizen in de Mechelse, maar omdat de patékes in de etalage van ‘Papillon’ er zo lekker uitzagen, zijn we daar binnen gestapt. Op het eerste zicht alles ok: schoon interieur, lekkere patékes en een ok koffie in een weliswaar veel te klein kopje. De miserie begon pas toen we wilden betalen: als ik de prijslijst mocht geloven was een koffie verkeerd en een eclair samen 3.70euro. Niet dus! De prijs was zomaar vanuit het niets opgeslagen tot 4.95euro. Omdat ik dacht dat ik wel fout gerekend zou hebben, betaalde ik braafkes.

Bon, ik ben wel braaf, maar belange niet zot, dus bij de uitgang checkte ik nog effe de prijslijst. Jaja, 3.70euro! Ik terug naar binnen om te vragen of er eventueel niet een foutje was gebeurd. Niet dus. Begon het mens een erg ingewikkelde uitleg over btw percentages en nog percentages van ditjes en datjes. Dat kan dus wel allemaal zijn, maar moet dat normaal ni allemaal aangegeven staan op de prijslijst?

Ik heb de strijd dan maar gestaakt, voor 1.25euro ga ik me nu ook ni laten kennen. Toch, ik voelde me koud in ‘t zak gezet, belazerd, beroofd, …

Moraal van het verhaal: we gaan geen koffie meer drinken in ‘papillon’ en stappen volgende keer ostentatief het koffiehuis aan de overkant van de straat binnen. Nah, in your face!

Gisteren was Ikea open.
Ikea is altijd druk.
Ikea op een zondag is simpelweg niet te doen.

Meer dan een halfuur naar parking zoeken.
Vijandige blikken tussen chauffeurs waren alom tegenwoordig.
Tenslotte binnenkomen in de winkel
en vaststellen dat het daar zo mogelijk nóg erger is.

In een recordtempo de Ikea doorracen, op zoek naar wat we nodig hadden,
om wat later aan de kassa’s vast te stellen dat we toch weer meer geld kwijt waren dan we gepland hadden.
Aan dingen die je eigenlijk niet écht nodig hebt natuurlijk.

Maar … ik heb wel een substituut voor Mireille gevonden…

Vanmorgen dik vijf minuten op zoek geweest naar m’n bril. Al tastend op de grond…
Gelukkig zag ik dan uiteindelijk toch iets ‘glinsterend’ liggen. Iemand enig idee hoe idioot je je dan voelt, say AY! …

Een heel lekker scampi-gerecht dat gegeten kan worden met stokbrood of met pasta.

Nodig ?

- een zak diepvries scampi (ik koop die altijd van 365 in de Delhaize, daar zitten zo’n 30 stuks in)
- een teentje knoflook
- een ajuin
- twee blikken tomatenblokjes
- een pak diepgevroren paprikablokjes (koop ik ook altijd in de Delhaize)
- een beetje boter en een eetlepel bloem
- italiaanse kruiden, paprikapoeder, cayennepeper, peper en zout
- olijfolie
- eventueel een beetje melk en/of room
- geraspte mozarella en gemalen parmezaan voor het scampi-pannetje

Klaar ? Start !

- Pel de scampi en verwijder het darmkanaal (dit doe je door met een keukenmesje een sneetje te maken over de rug, zodat er een zwart streepje tevoorschijn komt, daarna kan je het darmkanaal makkelijk lostrekken)
- Bak de scampi vervolgens in een beetje olijfolie en kruid ze met wat peper en zout
- Doe de scampi uit de pan, doe opnieuw wat olijfolie in de pan, snijd het teentje knoflook in kleine stukjes en snipper ook de ui in de pan, stoof ze samen
- Voeg de paprikablokjes eraan toe en kruid met een beetje italiaanse (of provençaalse) kruiden
- Doe daarna de tomatenblokjes erbij en voeg er naar smaak nog wat cayennepeper, paprikapoeder, peper en zout aan toe
- Meng +/- 50 gram (gesmolten) boter met een eetlepel bloem tot een papje en voeg die toe aan het groentenmengsel om de saus te binden (je kan ook wat sausbinder uit een pakje gebruiken)
- Doe de scampi opnieuw in de pan en roer alles goed door
- Voeg eventueel nog wat kruiden toe
- Giet er tenslotte nog een scheutje room bij

En dan zijn er twee opties :
1) Je kiest voor een scampi-pannetje met stokbrood :

- verdeel de scampi met saus over kleine bordjes, strooi er wat geraspte mozarella en wat gemalen parmezaan op en zet even onder de grill
- dien op met stokbrood

2) Je kiest voor pasta met een pittig scampi-sausje :

- giet nog een beetje melk bij de saus zodat ze wat minder zwaar wordt en verdeel ze tenslotte over de borden met pasta

Smakelijk !

Het was een regenachtige herfstdag vandaag.
Bijgevolg was de speelplaats geëvolueerd tot een modderpoel, met dank aan het zand dat steeds uit de zandbak ontsnapt.
Toen ik Orphea die met z’n handen in het slijk zat te woelen vroeg om ergens anders te gaan spelen, kreeg ik -alweer- een erg origineel antwoord : “Jamaar juf, ik wil erwtensoep maken.”

“Een film bekijken is als dagdromen.
Je kan op een veilige manier gebieden verkennen, die in het dagelijkse leven voor je zijn afgesloten.”

“Het scherm is een magisch medium. Het is zo krachtig dat het de aandacht kan vasthouden terwijl het emoties en stemmingen overbrengt die geen enkel ander kunstwerk aan kan.”

Groot gelijk, Stanley. Daar kan ik me volledig in vinden.

Wie deze man en z’n werk ook wel weet te appreciëren, moet zeker een kijkje gaan nemen op de tentoonstelling in Gent.

Robbe, Maarten, August en Matteo
vier jongens van bijna vijf
verstoppertje spelen
één verstopplaats,
één uur lang…

Huilen bij een film, het overkomt de beste onder ons. Of het nu stiekem alleen in het donker is of openlijk voor het oog van jan en alleman, algemeen aanvaard is het zeker. Huilen bij een tekenfilm is dan weer misschien al iets minder populair. Maar met bijna waterige oogjes een aflevering van Futurama bekijken, is nu toch helemaal te gek voor woorden.
Edoch dien ik jullie te melden dat ik lichtjes geëmotioneerd was door “Jurassic Bark”, ook wel bekend als episode 2, season 5. In deze aflevering krijgen we een flashback te zien naar het leven van Fry in de 20e eeuw met zijn hond Seymour als hoofdpersonage. Zowaar een kleine krop in de keel, mensen. Zowaar…

Bon, dit gezegd zijnde ga ik me nu met iets of wat intelligentere dingen bezighouden. Zoals slapen ofzo. Veel plezier nog gewenst aan iedereen en dan vooral met van die emotionele animatie alwaar dit schrijven toch over ging. Gegroet.

Toen ik gisteren na een dagje winkelen in Maastricht mijn fiets terug ging zoeken in de fietsenrekken van het Leuvense station, stond mij een verrassing te wachten.

Niet mijn fiets was weg, wél mijn fietsslot. Mijn fiets stond braaf, onaangeroerd én los in de rekken.

Bij deze dank aan de dief die mijn fietsslot blijkbaar belangrijker vond dan mijn fiets.

Zelden een man op het scherm gezien die zo op mijn systeem werkte als meneer Hoeyberghs daarnet in De Laatste Show.

Frieda doet het gelukkig wél voortreffelijk.