“Gebondenheid aan ongebondenheid is de ergste vorm van gebondenheid.”
…
Damn you, Bertus! Damn you…

Je staat op. Je trekt een blaadje, getiteld “Maandag 25 september” van de kalender om dinsdag alweer te voorschijn te toveren. Je zet het koffiemachine aan en wat lees je ondertussen?

Vijf vragen en antwoorden over “Mannen”. Ooh zo dom, maar ik vond het ooh zo grappig.
Hier is er eentje ter demonstratie:

Waarom trok Moses 40 jaar door de woestijn?
Read the rest of this entry »

Een nieuw academiejaar, een nieuwe studentenkaart en dus ook een nieuwe sportkaart … die we dit jaar eindelijk eens zouden gaan gebruiken. Uit het ruime sportaanbod van de KUL hadden we de figuurtraining gekozen, bij menig vrouw beter bekend als bbb of bbbb, wat dan staat voor billen, benen, buik en borst : “de vier B’s die altijd beter kunnen”.
Veelbelovende woorden als “een gerichte BBB-training kan ervoor zorgen dat de spieren in de billen, buik en de benen wat meer tonus (spanning) krijgen, waardoor het lichaam er op deze plaatsen beter uit gaat zien” trokken ons helemaal over de streep en zo gebeurde het dan ook dat we vanmorgen met z’n drietjes richting sportkot fietsten om aldaar de verplichte inschrijving af te handelen, een eerste halte op onze weg naar een strakke derrière.

Daar aangekomen bleken we natuurlijk niet de enigen te zijn die hun leven wilden beteren en bleek die kleine administratieve halte een heus obstakel te worden. Uit de deuren van het inschrijvingsgebouw stroomde een rij van minstens 250m sportievelingen. Na één uur aanschuiven en tien meter vooruitgang te hebben geboekt, hebben we het maar weer gelaten voor wat het was.

Een sportievere versie van mezelf, het zal voor volgend jaar zijn…

Voor wie zich nog moest afvragen waarom goede voornemens vaak gewoon gedoemd zijn te mislukken, hier het volgende spreekwoord:

De geest is (wel) gewillig, maar het vlees is zwak.

Deze zegswijze wordt in het Kramers Woordenboek Nederlands verklaard als volgt:

“opkomende goede voornemens worden dikwijls door lichamelijke neigingen of gebrek aan wilskracht tenietgedaan”

Het is hierbij wenselijk vooral te letten op de aangeduide kernwoorden.
Veel succes met deze nieuwe informatie.

Deze week stond in Metro dat de Amerikaanse regering het jonge volkje van drugs (en dan vooral van “smoking pot”, of zo blijkt) wil weghouden met de volgende filmpjes. Sommige filmpjes zijn nog wel leuk, maar uiteraard soms met de moraal er vingerdik bovenop. Wat mij dan weer doet lachen.
Of het effect zal hebben of niet is nog maar de vraag natuurlijk. Maar aangezien er volgens Metro dagelijks zo’n 100 miljoen video’s bekeken worden via YouTube, zal de regering in elk geval een groot publiek bereiken.
Da’s al iets he, vrienden. Da’s al iets.

“Speciaal voor 0110 haalt Jan Eelen voor een laatste keer zijn typetje Dirk Debeys (gespeeld door Tom Van Dyck) van onder het stof, om op ludieke wijze de absurditeit van onverdraagzaamheid in de verf te zetten.”

Om dit filmpje te bekijken, klik HIER! Of HIER…

Gisteren gespot op het Fochplein : de sport-non.
Niet alleen voorzien van een stevig paar spierwitte sportschoenen die -met netjes gestrikte veters- aan haar in nylonkousen gehulde voeten prijkten, maar ook van een rugzak en een klakske bovenop haar kapje.
Heel kordaat stapte ze van de bus om haar tocht aan te vatten.

Jammer dat ik geen fototoestel bij de hand had…

Vandaag heb ik de na-opvang in de Zevensprong gedaan en kwam ik een kindje tegen dat zonder schoentjes rondliep. En toen volgde dit gesprek :

Femke : “Waar zijn jouw schoenen ?”
Kindje : “Die zijn kwijt.”
Femke : “En waar ben je ze dan kwijtgespeeld ?”
Kindje : “Ze stonden in de zandbak.”
Femke : “En staan ze daar nu niet meer ?”
Kindje : “Nee, want Ella heeft ze ergens begraven in de zandbak.”
Femke : “En waar is Ella nu ?”
Kindje : “Ella is al naar huis…”

Dood
was het konijn
bebloed
en dood
konijn
met de bruine vacht
dood op de weg
met de oogjes toe

duif
was er ook
op de weg
met bek open
duif
op de weg
gelijk gemaakt met het asfalt.

Beide
levensloos op de weg
beide
op mijn weg.

Om mijn laatste vakantiedagen - en vooral het spaarvarken - wat te vullen, ben ik vorige week eens bij randstad langsgegaan. Uit solidariteit met mijn werkende medemens wilde ik nog wel vijf daagjes de handen uit de mouwen steken.

Bij gebrek aan beter is het een jobke in de verkoop geworden. Nog tot woensdag verkoop ik mijn ziel in de Leen Bakker van Zaventem en op zaterdag maak ik een éénmalige comeback.

Na twee dagen van hard labeur (en vooral dodelijke verveling) weet ik weer helemaal waarom een mens studeert…