Na de toch wel veelbelovende start van vorige week zit het weer terug even in een dipje. Maar als alles goed gaat kunnen we vanaf woensdag genieten van écht lenteweer, of beter zomerweer, want de temperaturen zouden dan zelfs boven de 25° uitstijgen.

Terwijl Sabine haar voorspellingen deed, was de klaagzang van de papa door het hele huis te horen.

Ik kan het toch alleen maar toejuichen…

Poetsen zou een therapeutisch karakter hebben, zo las ik net op vrtnieuws.net.

Eén op de drie (weliswaar Britse) vrouwen vindt zelfs dat een proper huis meer voldoening geeft dan seks.

Het volledige bericht lees je hier.

Vandaag nog eens naar een match van VK Linden gaan kijken. Wat moet een mens anders op een zonnige zondag ?

Ondanks verdienstelijke pogingen van onze man van de match, moest VK Linden toch het onderspit delven tegen Rillaar.

Enkele bemerkingen en de beste aanmoedingingskreten wil ik u niet onthouden :

- voetballers staan meer te roepen (tegen zichzelf, tegen hun ploeg, tegen de trainer en niet te vergeten tegen de scheids) dan te voetballen

- vrouwelijke supporters zijn de hevigste

- “No de goal speejlen, Rikske, no de goal !”

Over twee weken kan u trouwens de laatste match van Kurt Scisers bijwonen. Allen daarheen !

De bitches kregen van Clopin een stokje toegeworpen. Wat mij betreft had ie er nog een paar jaartjes mee mogen wachten. Waarom? Dat zal je wellicht zo dadelijk wel merken. Maar goed, hier komt ie: waar was ik …

één jaar geleden? Read the rest of this entry »

Met dank aan Clopin, die het dan weer van een Eskimo toegeworpen kreeg …

Nog even vermelden dat ik, gezien mijn toch nog steeds jonge leeftijd, voor 10 jaar terug niet echt over boeiende herinneringen beschik …

Maar bon, hier gaan we dan :

Waar was ik één jaar geleden ?

Net zoals Eskimo Demus eventjes de bitches-blog gecheckt om mijn geheugen op te frissen… Op de dag juist één jaar geleden kwam ik nu van de kapper terug en heb ik zowat een uur bijna huilend bij Ellen doorgebracht, klagend over het werk van die barbaarse kapster en mijn veel te kort geknipte haren.

Een tijdje later kon ik dat alles wat relativeren en is het gelukkig ook terug beginnen groeien. Met mij en mijn haar is alles dan ook weer goed gekomen.

Ellen’s vriendje begrijpt trouwens nog steeds niet hoe vrouwen een twintig minuten durend telefoongesprek over één kapsel kunnen voeren…

Waar was ik vijf jaar geleden ?

Goh dit is echt heel moeilijk. Mijn geheugen blijkt niet meer te zijn dan één groot zwart gat.
Wat ik nog wel weet : ik zat toen in het vijfde middelbaar. Latijn-Moderne Talen in ons aller Sint-Ritacollege te Kontich, de schoolbanken delend met de harde kern van de Holy Homeboys. Waarschijnlijk aftellend tot de vakantie. Dat jaar met de zus op vakantie geweest naar Spanje, onze eerste vakantie met ons tweetjes en dat is al bij al zeer goed meegevallen. Mijn laatste chiro-jaartje en kamp als lid. En daar houdt het ongeveer op vrees ik …

Waar was ik tien jaar geleden ?

Tien jaar geleden was ik twaalf jaar… nog op lagere schoolbanken dus heel lang geleden. Waarschijnlijk in het Aartselaarse zwembad, aangezien ik toen nog elke dag bijna twee uur moest trainen. Wat is er toch gebeurd met die sportievere versie van mezelf ?

Verder dus zesde leerjaar, in een klasje waarvan ik 90% van de mensen sinds die laatste schooldag ook niet meer gezien heb. ‘t Was een mooie tijd maar ik ben toch wel blij dat het achter de rug is

Om af te sluiten zou ik het stokje graag doorgeven aan mijn drie collega-bitches, om wat meer te weten te komen over hun prille jeugd en om ze terug wat meer aan het bloggen te zetten, want ‘t is stilletjes vanuit bepaalde hoeken hé…

Tijdens de week heb ik dagelijks mijn date met Tomas.

Om het vriendje gerust te stellen zal ik daar maar meteen aan toevoegen dat het hier gaat om Tomas de Soete in Brussel Midi.

Niets leuker dan naar Tomas en zijn gasten luisteren terwijl je je boterhammetjes smeert en eet. Naast de aangename stem van Tomas, biedt Brussel Midi je de ideale mix van muziek en gesprek.

Tomas slaagt er (tot nu toe) ook steeds in om je elke dag een verse, interessante gast voor te schotelen en er een leuk en ongedwongen gesprek mee te voeren, niet te diepzinnig en niet te luchtig.

Mijn lunchpauze is er speciaal een uurtje voor opgeschoven.

Gisteren was het Pasen. Traditioneel eten we dan met de hele familie zachtgekookte eitjes, grootvader en zijn eier-regel indachtig.

Volgens die regel moet het aantal eieren dat je eet oneven zijn en meer dan één. Minimum drie dus. Bij elk ei hoort natuurlijk ook een lekkere verse pistolet.

De eieren worden dus weer eventjes van het menu geschrapt …

Vandaag wordt debitches.be één jaar oud.

Een dikke proficiat aan onszelf (en een bedankje voor de bezielers natuurlijk).

Net op mijn weg naar de Colruyt een groepje chiro-meisjes gekruist. Allemaal in chirorokje … met daaronder een lange broek.
In mijn tijd werd er tenminste nog door weer en wind, door regen en sneeuw, bij 20° of -5° met blote billen naar de chiro gegaan.

Woessies !

Aux Champs-Elysées, aux Champs-Elysées

Au soleil, sous la pluie, à midi ou à minuit

Il y a tout ce que vous voulez aux Champs-Elysées…

Even halt houden in het midden van de straat et voila:
de Champs-Elysées in sepia ;-). Wel spijtig dat ik m’n
camera verticaal houd enzo, maar goed.